علل دور شدن مردم از آموزه های دینی

علل دور شدن مردم از آموزه های دینی
در حال حاضر ذهنیت غالب در جوامع انسانی،ذهنیتی مبتنی بر دین ستیزی و دین گریزی است.مردم دنیا با توجه به تبلیغات دامنه داری که از سوی عوامل ذی ربط به عمل آمده و می آید،تقریباً پذیرفته اند که آموزه های شرایع آسمانی از جمله یهودیت،مسیحیت،اسلام و .... فاقد آن پتانسیلی اند که بتوانند پیروان خود را به مسیر کمال و تعالی بکشانند.چون در ارتباط با این معنا دچار یأس و نا امیدی شده اند و به عبارتی دیگر از اصل دین و دینداری دلزده شده اند،لذا به مکاتب شرقی از قبیل هندوئیسم،بودیسم،دائوئیسم و در ادامه آنها به مکاتب عرفانی قدیم و جدید روی آورده اند،و این در حالی است که اگر کمی دقت کنند این نکته را درخواهند یافت که نه شرایع آسمانی مشکل ذاتی دارند،و نه عرفان های موجود توانایی هدایت نوع انسان به کمال مطلوب.آن که در این میان همه اشکالات بدان برمی گردد،در واقع خودشان هستند.
بایستی دانست هر اشکالی در شرایع آسمانی مشاهده می شود همه بر اثر لغزشها و انحرافات ذهن بشر پدید آمده و همان گونه که اشاره شد اشکالات آنها ذاتی نبوده است.این بعید نیست که در مکاتب انسانی اشتباه و اشکال باشد،و البته امری طبیعی است.چرا؟ به لحاظ آن که ساخته و پرداخته ذهن بشرند، اما در شرایع آسمانی وجود خطا و اشتباه غیر ممکن است.چرا؟ چون چیزهایی که در آنها عنوان شده از سوی خدایی است که از همه چیز آگاه است و بهتر از همه می داند که راه کمال و تعالی انسان کدام است و کدام راه، انسان را به سرمنزل مقصود یعنی فلاح و رستگاری می رساند.البته منظور ما آن چیزهایی است که از سوی خدای تعالی نازل شده نه چیزهایی که بدانها اضافه شده است.
ناگفته نماناد ما نیز به وجود بسیاری از نارسایی ها و ناراستی ها در برخی از احکام شریعت ها اذعان داریم،اما همانگونه که پیشتر نیز عنوان شد،آنها را از یک طرف محصول لغزشها و انحرافات ذهن بشر،و از طرف دیگر ناشی از عدم درک برخی واقعیت ها از سوی پیروان آن شریعت ها می دانیم. (رجوع کنید به کتاب: «مدرنیته و خرافه» به قلم نگارنده).

کریم نافعی فرد
تهران ایران