پدیدارشناسی امید (گزاری بر بررسی ماهیت امید در گستره عقلانیت‌باور در اندیشه گابریل مارسل) :
گابریل مارسل را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین و ذی‌نفوذترین پیشگامان تفکر وجودی و پدیدار شناختی قرن بیستم که بر مسئله هستی و ماوراء الطبیعی متمرکز هست یاد می‌کنند. فلسفه او، فلسفه اندیشه‌های ثانوی است، تفکری است درباره تفکر نه درجه بالاتری از انتزاع، بلکه به‌کارگیری تفکر است برای برقراری دوباره انضمامیّت، یگانگی زیستن و اندیشیدن.
مارسل مفاهیم بنیادی خود را در مورد نمونه‌های ا انضمامی هستی بشری، اعتماد، عشق، امید و ایمان در موقعیت‌های وجودی اساسی که جز در رابطه و مشارکت، با عنوان درگیری و رابطه داشتن با انسان‌های دیگر و حضور و گشوده بودن به آن‌ها مقدور و میسور نیست، به‌کاربرده است.
پژوهش حاضر درصدد آن است تا با بهره‌گیری از دست‌مایه‌های فکری این فیلسوف فقید و ژرفکاوی‌ها در باب هستی و حقیقت انسانی، به فهمی جامع و روشن ازآنچه بن‌مایه اصلی پژوهش موردنظر را تشکیل داده است، یعنی عقلانیت امید در گستره عقلانیت باور و راهبرد آن در اخلاق در نگاه مارسل نائل‌ بیاید.