شبکه های توزیع برق، واسطه بین سیستم انتقال و مصرف کنندگان هستند . این شبکه ها اکثر ا بصورت شعاعی طراحی می شوند و در مقایسه با شبکه های انتقال دارای تلفات توان راکتیو و نیز افت ولتاژ بیشتری می باشند . خطوط این شبکه ها برای تأمین افزایش توان مصرفی، اغلب به صورت نزدیک یا دورتر از محدوده مد نظر مورد استفاده قرار می گیرند و نسبت به افزایش توان غیر منتظره واکنش نشان می دهند . اگر این تغییرات توان کنترل نشود برخی از خطوط در مسیرهای خاص، ممکن است دچار اضافه بار شوند، همچنین بعضی تغییرات توان باعث می شوند امنیت شبکه به خطر بیفتد . بر این اساس، در میان مشکلات موجود در سیستم توزیع، توجه به کاهش تلفات، افزایش قابلیت اطمینان و پایداری ولتاژ و بهبود میزان بارگذاری خطوط الزامی می باشد. استفاده از منابع تولیدات پراکنده و نیز بازآرایی مناسب شبکه، از جمله راهکارهایی هستند که می توانند این مشکلات را تا حدود زیادی بهبود دهند.