مفهومي كه ما در اين کتاب به آن پرداخته‌ايم ، شیوه زندگي مي‌باشد. انتظار مي‌رود كه بررسي اين مفهوم در نهايت به ما معلوم دارد كه اين مفهوم تحت تأثير طبقه اجتماعي تا چه حد بر گستره شناخت ما از فرآيندها و روندهاي زندگي خواهد افزود. قضاوت درباره اين كه تاكجا توانسته‌ايم اين مفهوم را با توجه به جامعه ايران بررسي كنيم، به عهده خواننده است اما با توجه به كمبود منابع پژوهشي مربوط به سبك زندگي در ايران امكان مقايسه داده‌هاي تجربي وجود ندارد. فرض اصلي تحقيق كه از نظريه بورديو استنتاج شده است اينست كه «بين طبقه اجتماعي و سبك زندگي رابطه وجود دارد» سبك همان اعمال و كارهايي است كه به شيوه خاص طبقه‌بندي شده و حاصل اداراكات خاصي هستند. سبك زندگي تجسم‌يافته ترجيحات افراد است كه به صورت عمل درآمده و قابل مشاهده هستند و الگوي غيرتصادفي و ماهيتي طبقاتي دارد. سبك زندگي به وسيله شاخص‌هايي مانند : نوع روابط اجتماعي نحوه گذران اوقات فراغت، سليقه و مديريت بدن مورد سنجش قرار گرفته است . متغير مستقل اين تحقيق با عنوان طبقه اجتماعي به وسيله دو شاخص ميزان سرمايه اقتصادي و ميزان سرمايه فرهنگي به صورت شاخصي تجمعي در