چنان که می دانیم ، از عوامل پیدایش یک اثر ادبی ، به ویژه شعر، به کارگیری عنصر خیال و خیال پردازی و نیز اغراق و بزرگ نمایی، بهره بردن از تلمیحات و امثال آن می باشد که آن اثر ادبی به مدد این آرایه ها، بر اندیشه و روح و روان خواننده تاثیری عمیق برجای می نهد، به گونه ای که در بسیاری از موارد، خوانندگان آثار ادبی، مطالب مندرج درآن اثر را حقیقت محض برشمرده و آن را جزو اعتقادت یقینی خود قرار می دهند.گاه این تاثیر به حدی است که زمان و مکان را در می نوردد.به بیانی دیگر، گاه، خواندن یک یا چند بیت، در جان مخاطب، چنان موثر می افتد که ساعت ها سخنرانی نمی تواندچنان اثری داشته باشد، با توجه به تاثیر فوق العاده زیادی که ادبیات در اندیشه آدمی می گذارد، کتاب حاضر برآن است که نشان دهد، در آثار متعدد ادب پارسی، اسراییلیات راه یافته است و در حد امکان سره را از ناسره بنمایاند تا این که خوانندگان آثار ادبی و به ویژه آثاری که در تحقیق پیش رو به آن اشاره می رود، در هنگام مطالعه این آثار بتوانند حقیقت را از مجاز باز شناسند. به دیگر سخن، هدف از این پژوهش معرفی مواردی از جعلیات و خرافات یا همان اسراییلیات است که