داراب افسر بختیاری با سرودن قصیده خدائیه خود که در برگیرنده مضامین عرفانی می‌باشد به خوبی توانسته است برخی از آموزه های عرفانی شعر خدائیه را با عرفان اسلامی تطبیق دهد. اشعار داراب افسر از نظر ادبی و عرفانی دارای مضامینی است که در آن میان قصیده خدائیه دارای مضامین عرفانی بیشتری است که عظمت ذات باری تعالی را به زبان ساده روستایی و به روانی داستان موسی و شبان به نظم درآورده است. داراب افسر در این قصیده علت و فاعل همه چیز را خداوند دانسته و تمام موجودات را شئونات الهی می داند که از خودشان موجودیت مستقلی ندارند بلکه معلول‌هایی هستند که تابع علت خود می باشند. چالش افسر با خدا در این قصیده رنگ سادگی و صداقت و خوش بینی و ایمان قلبی یک ذهن دور ازتکلف را نشان می‌دهد و در برخی از اشعار وی که به نظر جبر از آن بر می آید. منظور داراب افسر شرح قدرت و نفوذ مشیت الهی و توجه دادن بندگان به احتیاج ذاتی شان به آفریدگار می باشد، تا از توجه و مددخواهی از او غفلت نورزند. این پژوهش گامی است در جهت معرفی این شاعر بزرگ ایرانی تا جلوه های عرفانی اشعار او به ویژه خدائیه را تبیین نمای دو اصالت و دلنشینی گوی