ﺗﻮﺑﻪ درﺣﻘﻮق ﺟﺰاى اﺳﻼﻣﻰ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻜﻰ از ﻣﻮارد ﺳﻘﻮط ﻣﺠﺎزات درﺟﺮاﺋﻢ ﺣﺪى ﻛﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺣﻖ اﷲ اﺳﺖ، ﻣﻰﺑﺎﺷﺪ و از اﻳﻦ ﺑﺎب ﻳﻚ ﺗﺄﺳﻴﺲ ﺣﻘﻮﻗﻰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﻰرود و در اﻫﻤﻴﺖ آن ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺲ ﻛﻪ ﻳﻜﻰ از ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻴﻮه ﻫﺎى ﺟﻠﻮﮔﻴﺮى از ﺗﻜﺮار ﺟﺮم ﺑﻮده و ﻣﻮﺟﺐ اﺻﻼح ﻣﺠﺮﻣﻴﻦ ﻣﻰﺷﻮد. ﺑﺎ ﺗﺄﻣﻞ در آﻳﺎت و رواﻳﺎت و ﺳﺨﻨﺎن ﻓﻘﻬﺎى اﺳﻼم، اﺳﺘﻨﺒﺎط ﻣﻰﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﺮاى ﺗﻮﺑﻪ، ﻧﺪاﻣﺖ ﺣﻘﻴﻘﻰ و ﻋﺰم ﺑﺮﺗﺮك ﮔﻨﺎه ﺑﺮاى ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻴﺎز ﻣﻰﺑﺎﺷﺪ و اﺣﺘﻴﺎج ﺑﻪ ﻟﻔﻆ ﺧﺎﺻﻰ ﻧﻴﺴﺖ. از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﺤﺚ ﺗﻮﺑﻪ ﺻﺮف ﻧﻈﺮ از ﺟﻨﺒﻪ اﺧﻼﻗﻰ آن، ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻰ در ﺳﻘﻮط ﻣﺠﺎزات اﻳﻔﺎ ﻛﻨﺪ ﻟﺬا در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺴﺘﺮده ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻰ ﺟﺎﻳﮕﺎه ﺗﻮﺑﻪ در ﺣﻘﻮق ﻛﻴﻔﺮى و ﻧﻘﺶ آن در ﺳﻘﻮط و ﻳﺎ ﺗﺨﻔﻴﻒ ﻣﺠﺎزات ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.