انسان در مواجهه با آنچه سلامت وي را به خطر مي‌اندازد، همگام با ساير علوم، گام‌هاي تازه‌اي بر مي‌دارد و براي رهايي از اين خطرات و آسيب‌ها دست به ابتكارات و ابداعات جديدي مي‌زند. اين تلاش‌ها روش ها و مكانيسم‌هاي تازه‌اي را خلق مي‌كند كه علاوه بر ايجاد پيشرفت‌ها و ابتكارات جديد در علوم پزشكي، موجب جريان يافتن سر فصل‌ها و مباحث تازه‌اي در ساير شاخه‌هاي دانش نيز مي‌شود.پيوند اعضاي سالم بدن انسان اعم از زنده و مرده يكي از اين گام‌هاي ارزنده است. با مطالعه كتب تاریخي در‌مي‌يابيم پزشكان قديم از پيوند اعضا بي اطلاع نبوده‌اند و دو كشور چين و هند در اين خصوص پيشگام بوده‌اند.