زیبایی ماه شب چهاردهم را همه درک می کنند بجز کسانی که سرشان از کارهای های زمانه درد گرفته و نمی توانند یا نمی خواهند سر بالا کنند و کسانی که زود قانع می شوند و هر بار کم رنگ تر نگاه می کنند.
هدف این است تا نهال تنهایی را از زمین برداريم و از زمین اندکی فاصله گرفته به همسایه ماه ببریم برایش چشم و گوش دوباره بکشیم تا از فاصله ی دورتر به زمین و نزدیک تر به خورشید لذّت ببرد و قصّه های بسیار این واسطه را که سعی می کند نور خورشید را برای شبهای ظلمانی ما بتاباند را هم بشنویم و این نور گردانی ها را در ضمیر خود تمرین کرده وقتی به زمين بازگشتیم از تنهایی خارج شویم و با کمک همدیگر به پایش نهر قرآنی بکشیم و در زیر سایه ی لطیفش در باره صورت و سیرت آیات و نشانه‌های حق به گفتگو نشسته و به ژرفای آنها نور ماه بپاشیم و بیش از آنکه قصد گفتن داشته باشیم قصد شنیدن داریم .