هویت در اصل یعنی توجه به خود، در رابطه با توجه به دیگران می‌باشد. خود بودن یعنی فقط خودت باشی و دیگری نباشی. با دیگران تفاوت هایی داشته باشی ولی آمیخته و همراه آنان باشی. انسان باید به خودش دست یابد، خودش پیروز خودش باشد. اصالت داشته باشد و در این اصالت، توانایی های ذاتی خودش را جهت بقای جاودانیش بکار بندد ملاک سنجش خودش را ارزش هایش بداند رابطه‌اش با آفریننده‌اش، با آفریننده‌ها، عاطفی و در عین حال منطقی باشد. شناختی که انسان از خود به دست می‌آورد هسته اصلی هویت او را تشکیل می‌دهد. انسان باید به خود توجه و آگاهی داشته باشد به وجود خودش معنا دهد و پیوندش با عالم بالا پیوندی عمیق و طولانی باشد.