روزی، روزگـاری یک قلــب بزرگ و شیـــشـه ای بود که صاحـب آن بواسـطه داشتـن چنیـن قلبـی آنچنان مغــرور و مسرور شده بود که قفلـی بزرگ و پر رمز و راز بر در ورود به قلـب خود زده بود که کسی قادر نبود آنرا بگشاید، خیلی ها با زرق و برق و وعده وعیدها و ترفند و حیلت تلاش می کردند راهـی برای ورود به قلب بیابند اما موفق نشدند، صاحـب قلب اگرچه از این بابت مسرور بود، اما خالی بودن خانه قلب او را تنها و افسرده کرده بود، نیاز داشت کسی باشد با ترنم های عاشقانه و دلنوازش فضای خالی قلب را پر و دلپذیر کند و او را به اوج اعلاء و ملکوت آسمانها ببرد.