با بررسی تاریخ بقای بشر در این کره خاکی و رخدادی به نام جنگ در می‌یابیم یگانه مخلوقی که قادرست همسو با حوادث و بلایای طبیعی حادثه ساز که هیچ، فاجعه آفرین باشد و مخرب انسان ست و انسان ست و انسان ست.
اگر مخلوقات غیر انسان زبان بیان داشتند و اگر من گوینده کلام مشترکی در اینباره از سوی آنها بودم می‌گفتیم جز اینست که حیوانی ناطق به نام انسان به یکباره و بی‌دلیل و بی‌بدیل رم می‌کند و حار می‌شود و از کنترل خارج و نتیجه اش جنگ و خونریزی و شکنجه و تخریب طبیعت زیبا؟ آهااااااااای انسانها، آهاااااااااای؟
به هر حال آنچه که در ذهن کثیف گروهی انسان شکل گرفت وز نیستی به هستی به انتخاب و اختیار و اصرار آورده شد نامش چیزی به جز فاجعه نیست فاجعه‌ای وسعت دارتر از بلایای طبیعی. اما هرگز همه آنچه که در بدی‌ها و دردها در بار و دفعه ذهنی خواسته شد به مرحله وقوع نیامد، چرا؟. شاید دلیلش منصرف شدن از ادامه به نظر و فقط به نظر بیاید ولی دلیلش قواعد و قوانینی لاتغیر و هوشمندانه جاری و پنهان در نظام آفرینش ست که همواره نقطه مقابل تخریبی صد در صدی ست همین !.