بازی جزئی تفكیك ناپذیر از زندگی كودكان است. كودكان بیش از هرامر دیگر وقت خود را به بازی اختصاص می‌دهند. البته بازی مختص كودكان نیست بلكه بازی در تمام طول زندگی انسان مشاهده می‌شود منتها نوع بازی و مدت زمانی كه افراد در سنین مختلف به آن اختصاص می‌دهند متفاوت است.
با اینكه بازی به عنوان بخش پدیرفته شده‌ای از زندگی كودك، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است اغلب مردم كمتر به نقش آن پی برده‌اند. مردم غالبا به بازی به عنوان عامل وقت گذرانی نگاه می‌كنند واز این حقیقت غافلند که مهم‌ترین مشغولیت كودك در زندگی بازی است. كودك در جریان بازی و در یك زمان پرورش فكری، عاطفی جسمی و اجتماعی می‌یابد و آنچه او از طریق بازی بدست می‌آورد به طور مثبت كسب می‌كند زیرا اساس آن تجربه است این تجربه‌ای است كه از طریق عضلات و حواس خود كودك، به دست آمده است و به همین علت است که بازی یكی از مهمترین موضوعات تربیتی است و بسیار مورد توجه روان شناسان وفیلسوفان و علمای تعلیم و تربیت قرار گرفته است.