با حالتی پریشان از خواب پریدم داشتم خواب بدی می‌دیدم. خواب که نه، کابوس وحشتناک تقویم کوچیک روی میز 6 خرداد رو نشون می‌داد. .دمدمای صبح بود. روی تخت کنار پنجره جای همیشگی ام بودم. مصطفی پشت به من و به پهلو خوابیده بود. خواب بدی بود. بارها این خواب تکراری رو دیده بودم. نفس عمیقی کشیدم خواب یک
زندان تاریک و ناآشنا، هیچکس رو نمی‌شناختم نمی‌دونستم برای چی به زندان اومدم بدون روسری و حجاب خجالت زده از اینکه روسری روی سرم نبود. "سالار" هم با لباسی زنانه برای اینکه شناخته نشه بدون توجه به من از کنارم رد شد و فرارکرد. می‌دونستم از نگرانی و تشویش روزانه‌ی منه که این خواب‌های آشفته رو می‌بینم. دیگه نتونستم بخوابم. دررختخواب، غلت می‌خوردم. بیشتر اوقات با اولین روزنه‌های نور بیدار می‌شدم پرده‌های اتاقم نازک بود از تاریکی بدم می‌اومد. زنگ ساعت رومیزی به صدا دراومد.