اتیسم اختلالی عصبی - رشدی است که با آسیب شدید در تعاملات اجتماعی و توانش‌های ارتباطی و نیز وجود رفتارها، علایق و فعالیت‌های کلیشه‌ای مشخص می‌شود. شیوع این اختلال بین 1 تا 2 نفر از هر 100 نفر می‌باشد. تشخیص این اختلال در سن 2 سالگی برآورد می‌شود، اما این موضوع تحت‌تأثیر تعدادی از عوامل مانند شدت علائم، شرایط خانوادگی و... قرار دارد. نشانه‌های اختلال طیف اتیسم عبارت‌اند از: نقص در ارتباطات کلامی و غیرکلامی، ناهنجاری تماس چشمی، ناتوانی در مشارکت در بازی‌های تخیلی، مشکلات پردازش حسی، دلبستگی شدید و غیرمعمولی به اشیاء، انجام بازی‌های تکراری، حرکات کلیشه‌ای، پیروی انعطاف‌ناپذیر از عادات روزمره، تخریب روابط دوجانبه هیجانی و اجتماعی و خودآزاری.