در آستانه هزاره سوم سازمان ها به انعطاف پذيري بیشتري براي پاسخگويي به فشارها و تهديدهاي درون و برون سازمان نیاز دارند و مديران مجبور به بازنگري و بازانديشي در سبك ها، روش ها و رفتارهاي مديريتي خويش هستند. از عوامل مهم بقا و حیات سازمان ها، نیروي انساني كیفي و توانمند است. به عبارت ديگر اهمیت منابع انساني به مراتب از فناوري جديد، منابع مالي و مادي بیشتر است. تفاوت اصلي سازمان ها را بايد در دانايي و ناداني دانست. نقش نیروي انساني كارآمد، توانا و دانا در تحقق اهداف سازماني، امري غیر قابل انکار می باشد. بنابر اين در اين میان وظیفه مديران و رهبران سازماني برجسته تر می شود.