تمامی افراد بشر گاه و بیگاه در وادی اکراه گام نهاده اند ؛ منتها تفاوت در چهره های اکراه، منشاء اکراه و شدت و ضعف آثار آن است . اکراه در علم حقوق، چهره های کوناگون دارد: يکی به اکراه می فروشد، يکی به اکراه طلاق می دهد و ديگری اجاره می دهد و...
افرادي با اندک تهديدی تسليم می شوند و به عکس قدرتمندانی همت بر آن دارند که در برابر تهديد مقاومت کنند . در صحنه اجتماع اکراه همواره يک عذر محسوب نمی شود و اشخاص نمی توانند بدين بهانه خود را از مسؤوليت رها سازند، اما گاه شدت اکراه آن چنان بالا است که خردمندان جامعه از ملامت اکراه کننده چشم پوشی نمی کنند . هر کس در زندگی روزمره ناگزير قراردادی می بندد که ممکن است برخی از آن ها با اختيار و طيب نفس نباشد.آيا حقوق موضوعه مي‌تواند هر اكراهی را كه بر اراده اعمال مي‌شود، به حساب آورد ؟ اين همان چيزی است که در اين رساله مورد بررسی قرار می گيرد.