برنامه ریزی درسی، به عنوان یک رشته ی آموزشی، در چند دهه ی اخیر مورد توجه قرار گرفته است، به طوری که در اکثر دانشکده های علوم تربیتی در دوره های کارشناسی ارشد و دکترا رشته ی تخصصی مستقل تدریس می شود( تایلر،1995؛ ترجمه تقی پورظهیر،1388). اصطلاح برنامه درسی از نظر لغت شناسی ، ریشه در واژه ی لاتین Currere دارد که به معنای میدان مسابقه یا میدانی برای دویدن است. بدین ترتیب مشخص می شود که اطلاق چنین لفظی به یک رشته ی تخصصی یا حوزه ای از حوزه های علمی متعلق به قلمرو تعلیم و تربیت، جنبه ی تمثیلی و استعاری دارد و توجه به وجه تشبیه میان میدان مسابقه و برنامه درسی، دو ویژگی منتسب به برنامه های درسی را روشن می سازد: نخست اینکه، برنامه های درسی همچون میدان مسابقه که آغاز و پایان مشخص و تعریف شده دارد مستلزم آغاز ، پایان و مسیر کاملا مشخص شده و از پیش تعیین شده ای است. دومین ویژگی قابل استنباط از واژه ی برنامه درسی –با عنایت به ریشه ی لغوی آن- عبارت از این است که، همچون موانعی که در مسیر مسابقه فراهم شده است و عبور از آنها به طور فزاینده دشوارتر می شود، برنامه های درسی نیز به طوری پیش رونده ، دشوارت